Merhaba Hikayem,
Geçmişi bende özlüyorum, takılı kalmıyorum orası ayrı.. konuya gelirsem, çünkü geçmişin acıları, geleceğin kaygıları kadar endişe vermiyor. Geçmiş, bambaşka bir şey. Hatırlamak istemediklerimizi, güzel geçen zamanları hatırlıyoruz. Kötü günleri unutmasak bile, geride kaldı diyip avunuyoruz. Ama gelecek öyle mi? Yarın hayatta olmanın endişesi, hiçbir şeye benzemiyor.
Sonra düşünürsün de düşünürsün, içinden çıkamazsın ama dışarıda kalamayacağını da biliyorsun. bu böyledir..
O halde, merhaba diyorum yaşadığımız şu ana…(mail yazar gibi değil ha. hayat dolu ve samimi lisanımla.. 😄
İnsanın geçmişi ve geçmişte yaşadıkları önemlidir biliyorum, arada unuttuğum olsada.. Kalbini yoran, aklını karıştıran ve seni çıkmazlara sürükleyen ne olursa, “unut” diyemem çünkü unutamazsın! Ama bir anlığına her şeyden sıyrılıp önüne bakabilirsin. Herkesin bir hayatı var ve bu hayat benim hikayem diyorum, kendi kendime. Benimle başladı, benimle bitecek. Şimdi seni mutlu eden bir anı düşün çok uzun sürmese bile, mutlu eden şeyler yap işte.. Ben sahilde yürümeyi, biraz da müzikle uğraşmayı severim. Sen de kendini mutlu hissettirecek küçük şeyler yap! Hissetirmezse? Yazdığım her satırda, sen bitti diyene kadar hayatında olacağım, hepsi bu…
Hadi şimdi şimdi yeni bir sayfa açıp, hayatın ikinci yarısında yeni yolculuğumuza çıkalım…
– Cam kenarı senin olsun…
–Sıradaki şarkı ne olsun?
Kendime 
Yorum bırakın